Al een paar dagen spookte deze 2021 door mijn hoofd. Dat ik mijn jaarafsluiter wil typen is iets wat zeker is. Maar het was zo’n lastig jaar. Gelukkig was er ook veel leuks en moois te zien. We hebben genoeg om naar uit te kijken in 2022, maar dat geheimpje bewaar ik voor het einde.

2021 was een jaar van verlies. We verloren Valerie (31), Papa (62), Opa (88) en Oma (89) en kleine Davidson. Weer een jaar waarin ik 112 moest bellen omdat het met papa niet goed ging, maar verder leed mocht hem bespaard blijven. Na bijna een week in het ziekenhuis is hij in maart rustig gegaan. Opa en oma konden het verlies van nog een zoon niet goed verwerken. Opa ging in juni, na vele lichamelijke klachten. Oma vond het lastig alleen. Dus toen ook haar lichamelijke klachten verergerde en de vechtlust op was, is ook zij vredig gegaan.

Gelukkig was 2021 ook een mooi jaar. In februari konden we (ondanks een avondklok) lekker in de sneeuw buiten spelen. Gek doen op de parkeerplaats. In maart waren we tussen alle shit door ook 2 jaar samen. Dat hebben we toch mini gevierd met een avondje echt even samen. April stond helaas in het teken van papa’s huis uitruimen. Maar dat ging gepaard met papa’s vreselijk lieve buren, een speciale cupcake gemaakt met liefde en vele herinneringen. Maar ook Harley en Davidson die bij ons kwamen wonen. In mei zijn we er tussenuit gegaan. Een huisje in de natuur. Samen serie kijken, en genieten van de rust en de buitenlucht. In juni was ik weer creatief aan het doen met Annemiek. Samen een jurk maken. Ook kregen we gezinsuitbreiding, Chopper kwam erbij. Juli was de tijd van de GTC Rally. Logeren op een camping en ze hebben weer gereden! In augustus nog een rally die wel mocht doorgaan. Kasterlee!! Weer de hele dag tijdkaarten lopen. Super gezellige dag gehad. Ook weer een creatieve uitspatting, dotten met Annemiek en Lisette. In september gingen we een paar dagen weg met Lev. BBQ, oorlogsmuseum, wandelen over de Veluwe en dus veel fotograferen. In oktober werd een dagje uitwaaien met mama meer uitregenen. Volgende keer beter hè mam. In november was de boeklancering. Super gaaf, mijn eigen dikke drukwerk. We reden de aangepaste ARC Puzzelrit. En dan ineens is het al december. Voor mijn verjaardag naar Zandvoort gegaan. Echt even uitwaaien.

Ik heb zo ontzettend veel geleerd dit jaar. Hoewel het een zwaar jaar was met veel verlies, was het ook een jaar van ‘vallende kwartjes’. Ik voel me volwassener en wijzer. Sta steviger in mijn schoenen en weet wat ik wil. 1 jaar ouder en 10 jaar wijzer.

Voor 2022 hoop ik op een rustiger jaar. Misschien minder maatregelen en wat meer kunnen zijn. Genieten van wat ik geleerd heb en het niet zoveel in de praktijk hoeven brengen. Voor degene die het einde van dit mega verhaal gehaald hebben, wat nog niet op Facebook stond en pas een handje vol mensen weten. In 2022 gaan wij verhuizen!! Die gewenste rust komt dus vast daarna pas!!

Op naar een rustig, creatief fijn 2022. Weer samen, in plaats van in lockdowns…