Mijn eerste rouwdrukwerk

Ik heb enorm getwijfeld om dit online te posten, maar het heeft zoveel inzichten gebracht dat ik dit toch wilde. Dit is namelijk wat ik zou willen gaan doen. Mensen ondersteunen in hun proces. Drukwerk maken in de vorm van rouwkaarten en dankkaartjes, maar ook trouwkaarten en geboorten. Dit is zo’n belangrijk proces. Toen afgelopen maart mijn vader plotseling overleed moesten er enorm veel beslissingen gemaakt worden in een hele kleine tijd. Mijn vader overleed donderdagochtend. Donderdagmiddag zaten wij (mijn zusje en ik) al bij een uitvaartondernemer (Dennis). Hier werd o.a. gesproken over de kennisgeving van overlijden, de rouwkaart. Wat mij onmiddellijk duidelijk werd is, “DIT WIL IK ZELF DOEN!” Nu had ik dit nog nooit gedaan. Ik had er zelfs nog nooit over nagedacht. Het was een ingeving, een gevoel. Dus wij hebben met Dennis gesproken over de standaard tekst, wat moet je niet vergeten en vrijdagochtend moest deze Lees meer…

Perspective

At the moment I’m trying to get back in to working. I hope my time of hospitals and surgeries is done. But finding a new job is a hard process. Nothing annoys me more then people saying, if you really wanted it, you would have found a job by now. I have been starting to notice a lot of things are all about perspective. Honesty is key. I am (too) honest. Refusing to hide my accident, refusing to lie on my resume about my time after the accident. Even tho this was asked of me to do. I consider this stupid. If people Google my name, they will find my accident in the paper, they will find the truth. So I am sticking to my way, which has always been the truth! There is the negative side. What if she can’t handle work? What is she needs more surgery and Lees meer…

2020, een vreemd jaar

366 dagen geleden begonnen wij 1 januari 2020 met vrienden. We vierde oud en nieuw met z’n 5en, waarvan er maar eentje niet bij ons logeerde. Wie had op dat moment kunnen denken dat we een jaar als deze tegemoet gingen…. Vorig jaar heb ik met veel plezier de 2019 afbeelding gemaakt. Dus ik begon vanmorgen met gepaste tegenzin aan die van 2020. Ik dacht, wat heb ik nou eigenlijk meegemaakt. 2020 was een vreemd jaar, een COVID-19 jaar. Lockdowns en verboden om…. TOCH? NEE! Helemaal niet. Toen ik door mijn 2020 foto’s bladerde vond ik super veel lol. Ik ben in februari nog naar Dierenpark Rhenen geweest. China Lights was daar en ik heb genoten. Carnaval hebben we over geslagen (goed geluk??) maar we hebben een avond in huis verkleed rond gelopen en vreselijk gelachen. Elmo en Cookie monster. Voor mijn verjaardag 2019 had ik een workshop cadeau gekregen. Lees meer…

The Article

Here, a big red button a tiny article. In my life, the biggest change and even more to come. Today I decided I wanted to write up some more of this story. Maybe I can help someone with it. Maybe I can help myself. Two more weeks till the three year mark. Today was April 24th 2017 I had a lovely job at a garden centre in Prinsenbeek. Happy colors all day long. I was a cashier. It was a Monday, like all Mondays. Went to the supermarket to get some food for lunchtime and drove of to work. I had a black 25km/h scooter. Loved and hated that little thing. I remember hearing Christina Aquilera on my headphones. One of the songs from Burlesque. One in my ear, one out to hear traffic. Stupid tunnels in the Haagse Beemden still closed, so taking the longer route. Just before the Lees meer…

2019 is bijna afgelopen

Vandaag is de laatste dag van 2019. Wat een bizar jaar was het weer. Hoezo is dit jaar zo ontzettend snel gegaan?? Van alle downs , een gebroken hart de eerste week van januari, naar een volledige maand ziekenhuis in februari en heel veel revalidatie. Papa die in de zomer onverwacht ernstig in het ziekenhuis belandde. Toch weer een operatie in november. Ik heb veel verdriet gehad en ben vaak boos geweest. Naar de veel meer ups . Een bijzonder onverwachte, maar ontzettend lieve nieuwe liefde, samen mijn eerste echte concert ever. De grote meet en greet met Disturbed. Revalideren en vooruitgang zien, alle fysieke wonden die eindelijk dicht gingen en inmiddels 10 kilo kwijt. Veel leuks ondernomen, nieuwe mensen leren kennen en echte vrienden die me gesteund hebben in alle moeilijke tijden!! (DANKJEWEL!) Ik ben met de trein naar het strand gegaan in een tijd dat ik net weer Lees meer…

2017 was een bewogen jaar

Wat moet ik zeggen over dit jaar…. Ik vond eindelijk weer een leuke baan. In april als caissière bij Groenrijk. Vrolijke bloemen en planten de hele dag. Tot ik in april aangereden werd. Gebroken kuit en scheenbeen. Gebroken elleboog en tien hechtingen in mijn hoofd. De opvolgende maanden zat ik vooral in mijn rolstoel en toen ik eindelijk leerde lopen kwam er een tweede operatie. Weer in de stoel. Ik ben dankbaar dat ik 2018 levend en lopend in mag. Het gaat allemaal niet zo soepel. En ik heb nog een lange weg te gaan. Ik ben koningin negatief. Maar ondanks alles, ik heb lieve vrienden en mijn fantastische Patje!! knuffels en alle liefde voor 2018. Saskia.