2022, evenementen en werken

2022 was een ander jaar. Meer mocht weer en evenementen gingen ook weer door.  Ik wilde voorkomen dat dit een dagboek werd, maar dit jaar twijfel ik aan wat ik wil schrijven. Het was een lastig jaar. We begonnen met een afscheid van papa’s laatste vogeltje. Harley stierf in mijn handen. We kregen in december na al die tijd ontwijken freaking Corona. Tot rust komen zat er voor mij weinig in. Sinds ik van de ADHD weet lijken alle prikkels nog lastiger. Ik had eindelijk een baan, maar ook deze was maar tijdelijk.  Ik ben vergeten wat tot rust komen is… Maar ik maakte wel eindelijk rouwdrukwerk, ook al was dat maar tijdelijk. Nog weer een operatie gehad. Maar ik had altijd mensen aan mijn zijde. Ik hoefde niets alleen te doen. Maar het was ook het jaar van opbouwen. We tekenden samen ons wooncontract. We zaten wekelijks in de Praxis en hebben een mooie plek gecreëerd. Veel verven, heel veel verven. We hebben de IKEA test overleeft. Wij kunnen zeer prima samenwerken en alles voor elkaar krijgen. Het was het jaar van evenementen. In volgorde van evenementen samen met Thomas.  2cellos, Jeff Dunham, Fluffy, Gabriel Iglesias (met Lev), KISS Lees meer…

2021, verlies en wijze lessen

Al een paar dagen spookte deze 2021 door mijn hoofd. Dat ik mijn jaarafsluiter wil typen is iets wat zeker is. Maar het was zo’n lastig jaar. Gelukkig was er ook veel leuks en moois te zien. We hebben genoeg om naar uit te kijken in 2022, maar dat geheimpje bewaar ik voor het einde. 2021 was een jaar van verlies. We verloren Valerie (31), Papa (62), Opa (88) en Oma (89) en kleine Davidson. Weer een jaar waarin ik 112 moest bellen omdat het met papa niet goed ging, maar verder leed mocht hem bespaard blijven. Na bijna een week in het ziekenhuis is hij in maart rustig gegaan. Opa en oma konden het verlies van nog een zoon niet goed verwerken. Opa ging in juni, na vele lichamelijke klachten. Oma vond het lastig alleen. Dus toen ook haar lichamelijke klachten verergerde en de vechtlust op was, is ook zij vredig gegaan. Gelukkig was 2021 ook een mooi jaar. In februari konden we (ondanks een avondklok) lekker in de sneeuw buiten spelen. Gek doen op de parkeerplaats. In maart waren we tussen alle shit door ook 2 jaar samen. Dat hebben we toch mini gevierd met een avondje echt Lees meer…

2020, een vreemd jaar

366 dagen geleden begonnen wij 1 januari 2020 met vrienden. We vierde oud en nieuw met z’n 5en, waarvan er maar eentje niet bij ons logeerde. Wie had op dat moment kunnen denken dat we een jaar als deze tegemoet gingen…. Vorig jaar heb ik met veel plezier de 2019 afbeelding gemaakt. Dus ik begon vanmorgen met gepaste tegenzin aan die van 2020. Ik dacht, wat heb ik nou eigenlijk meegemaakt. 2020 was een vreemd jaar, een COVID-19 jaar. Lockdowns en verboden om…. TOCH? NEE! Helemaal niet. Toen ik door mijn 2020 foto’s bladerde vond ik super veel lol. Ik ben in februari nog naar Dierenpark Rhenen geweest. China Lights was daar en ik heb genoten. Carnaval hebben we over geslagen (goed geluk??) maar we hebben een avond in huis verkleed rond gelopen en vreselijk gelachen. Elmo en Cookie monster. Voor mijn verjaardag 2019 had ik een workshop cadeau gekregen. Dus ik heb een mozaïeken schaal gemaakt. Ik heb ontzettend veel creatiefs gedaan dit jaar. Diamond paintings, kleuren, schilderen, acryl gieten en naaien. Van glas heb ik zelf een klaproos gemaakt! Ik heb knoflook brood gebakken en samen met Thomas ontzettend veel kook plezier gehad met al het nieuws wat Lees meer…

2019 is bijna afgelopen

Vandaag is de laatste dag van 2019. Wat een bizar jaar was het weer. Hoezo is dit jaar zo ontzettend snel gegaan?? Van alle downs , een gebroken hart de eerste week van januari, naar een volledige maand ziekenhuis in februari en heel veel revalidatie. Papa die in de zomer onverwacht ernstig in het ziekenhuis belandde. Toch weer een operatie in november. Ik heb veel verdriet gehad en ben vaak boos geweest. Naar de veel meer ups . Een bijzonder onverwachte, maar ontzettend lieve nieuwe liefde, samen mijn eerste echte concert ever. De grote meet en greet met Disturbed. Revalideren en vooruitgang zien, alle fysieke wonden die eindelijk dicht gingen en inmiddels 10 kilo kwijt. Veel leuks ondernomen, nieuwe mensen leren kennen en echte vrienden die me gesteund hebben in alle moeilijke tijden!! (DANKJEWEL!) Ik ben met de trein naar het strand gegaan in een tijd dat ik net weer kon lopen, ik heb een tattoo laten zetten. Gewoon in een ‘spur of the moment’ momentje. Met mama naar de Efteling gegaan, met de nieuwe schoonfamilie een dagje Beekse Bergen en met Thomas een boswandeling maken, gewoon omdat het kan. Ik heb de GTC helemaal gedaan, deels op kantoor en Lees meer…

2017 was een bewogen jaar

Wat moet ik zeggen over dit jaar…. Ik vond eindelijk weer een leuke baan. In april als caissière bij Groenrijk. Vrolijke bloemen en planten de hele dag. Tot ik in april aangereden werd. Gebroken kuit en scheenbeen. Gebroken elleboog en tien hechtingen in mijn hoofd. De opvolgende maanden zat ik vooral in mijn rolstoel en toen ik eindelijk leerde lopen kwam er een tweede operatie. Weer in de stoel. Ik ben dankbaar dat ik 2018 levend en lopend in mag. Het gaat allemaal niet zo soepel. En ik heb nog een lange weg te gaan. Ik ben koningin negatief. Maar ondanks alles, ik heb lieve vrienden en mijn fantastische ventje!! knuffels en alle liefde voor 2018.