Hé, welke dag is het vandaag eigenlijk? Ik loop al drie dagen in de vuurwerkverkoop op mijn werk en ben het toch volledig kwijt. Dit jaar schrijf ik dus last minute, simpelweg omdat het ontzettend druk was.
Het afgelopen jaar heb ik weer veel geleerd. Mijn grenzen herken ik steeds beter, waardoor ik vaker op tijd aan de rem kan trekken. Daarnaast ben ik dit jaar tante geworden — geweldig leuk. Zo trots.
Mijn jaartje in foto’s.
In januari volgde ik een leuke workshop voor mijn verjaardag gekregen, was er weer een ARC-ledenvergadering en werkte ik lekker met glitters voor Carnaval. Want: doen wat je leuk vindt. Ik werk toch in een feestwinkel, GLITTERS!!!!
Begin februari kochten we een scooter voor Thomas van mijn werkgever en fotografeerde ik volop.
Maart trok het weer gelukkig al aan: meer naar buiten om te fotograferen. Kikkers en vogeltjes.
In april ging ik spontaan alleen naar een markt in een dorpje dat ik nog niet kende. Ook lekker veel naar buiten met Thomas, meer fotograferen.
Mei bracht heerlijk BBQ-weer, dus dat deden we lekker vaak. De tuin begon op te komen — krijgen we dit jaar weer groente?
In juni kreeg ik een spontaan telefoontje van Roberto: “Hé, ga je vanavond mee naar een concert?” JAAA! Electro Symphony. Ook een avondje uit eten met de Avondvierdaagse, en uiteraard bleef ik fotograferen — mijn rustpuntje.
Juli betekende weer GTC-tijd: hard werken én genieten. En we werden oom en tante van de kleine Allina.
In augustus eindelijk mijn verjaardagscadeau van Thomas: samen een weekendje weg en naar de Apenheul. Even écht genieten samen.
September stond in het teken van de woningbouw en een verbouwing. Twee weken werden ruim twee maanden, maar voor nu is het weer even klaar. Nieuwe wc en badkamer.
In oktober mocht ik met vrienden op pad: een avondje Chassé met schoonmama Annemiek en een week later Disturbed met mijn collega Nikita. Veertig en ik leer nog steeds hoe je vrienden maakt. Onze keuken ging van het gas af en op het werk maakten we de gekste TikToks. Sta ik ineens op internet — in een dirndl of als roetveegpiet — en wat hebben we gelachen.
In november volgde nog een leuke workshop van de woningbouw en maakte ik een kerststukje. Gelukkig was de verbouwing bijna klaar.
December was… veel. Ziek geweest, een reis naar Duitsland en vooral heel veel werken. Kerst vierden we bij ons thuis met mijn familie en bij Niek en Annemiek met Thomas’ familie. Gelachen en zelfs een kleine traan bij mijn cadeautje. Ik kan ’t nog. *wink*
De afgelopen dagen stond ik voor het eerst bij de vuurwerk kassa en deed ik van alles op het werk. Nog steeds ben ik ontzettend blij met wat ik allemaal doe en leer. Vandaag sloten we af met een vuurwerkshow — supergaaf!
Vanavond nog een grote vuurwerkdoos met Thomas en dan is het alweer 2026.
We zien vanzelf wat 2026 gaat brengen. Nog geen grote plannen.
